Week 4

Maandag 24 februari

Vandaag was weer een dagje vol lesgeven. De examens zijn gedaan dus is het weer tijd om les te geven natuurlijk. Ik ben het hier ondertussen al heel goed gewoon. Lessen voorbereiden, reflecteren, koken, wassen, ... alles loopt vlot, zowel in ons huis als in de school.

De tijd vliegt wel enorm, dit is al week 4. Genieten doe ik zeker wel, maar er is ook heel veel werk natuurlijk. De klas is al veel beter ingericht door de nieuwe charts die ik al maakte. Er zijn een heleboel plannen om in de klas uit te werken. Dit is niet zo eenvoudig omdat hier niet alles zomaar snel in de winkel gekocht kan worden. Vele zaken moete we laten maken en dat kost tijd. Polé polé is hier echt wel de uitspraak!

Alles gaat zij gewone gangetje vandaag; naar school, les geven, naar huis, schoolwerk, eten, ... Alles verloopt goed.


Dinsdag 25 februari

Vandaag opgestaan met tandpijn, dit is niet leuk. Ik ga naar school en geef mijn lessen. Het is niet fijn om op die manier les te geven. Ik vraag aan Lianne (een vrijwilligster uit Nederland die bij ons op school werkt) of zij toevallig nergens een tandarts weet zitten. Gelukkig is zij hier niet voor de eerste keer en kan zij mij helpen. Normaal gaan we na school naar de tandarts.

Uiteindelijk komt er vanalles tussen (schoolwerk, boodschappen doen, eten maken) en daardoor komt het er niet van om naar de tandarts te gaan. Dan maar morgen.

's Nachts lukt het echt niet goed om te slapen, teveel pijn, dan maar in de zetel zodat ik Nora niet wakker maak.


Woensdag 26 februari.

Deze morgen ben ik niet veel waard, pijn en heel erg moe. Toch gaan we naar school want ik moet 3 lessen geven. Na onze ochtendwandeling kom ik aan in school. De pijn valt mee (dankzij pijnstillers). Ik geef pas mijn eerste les om 9u dus dat valt mee. Plots wordt de pijn weer erger. Ik wil net beginnen aan mijn les. Ik begin mijn les in te leiden. Mijn mentor ziet dat ik de pijn verbijt en zegt dat ik moet stoppen en naar de tandarts gaan. Ik wil eerst niet omdat we deze middag gingen gaan. (Nora en ik)

Uiteindelijk beslis ik toch zelf om te stoppen omdat het echt niet te doen is. We vertrekken met de pikipiki. Al goed dat Lianne het een beetje weet zijn en ook een mondje Swahili praat. Ze legt het uit aan de pikipiki en die rijdt heel voorzichtig met ons naar de dental clinic.

Daar aangekomen zitte we 2u te wachten. Ik heb veel pijn, maar ben ook echt niet op mijn gemak. Ze zitten daar met een heleboel mensen te wachten. Het is zo een soort afdak waaronder gewoon een aantal stoele staan. Iedereen zit daar te wachten ook mensen met kindjes. Zij zijn nog allemaal voor mij. Ik hoor het geboor en ook huilen van de kindjes en dat is niet zo fijn. Ik ben al geen tandartsmens laat staan dan nog een kind horen huilen brrr.

Uiteindelijk is het aan mij. Ik kom daar binnen, alles ziet er heel proper uit, maar er staan twee tandartsstoelen en er zijn 2 vrouwen die daar zitten. De ene is bezig met een man en de andere zit te wachten op mij. Ik leg haar uit wat er aan de hand is.
Ze kijkt en zegt dat ze de tand gaat trekken omdat er een ontsteking op zit. Pfff leuk is anders natuurlijk, maar ik bijt door want de pijn is echt te erg om het zo te laten.

Ik krijg verdoving en na een half uur is het weer aan mij. De tand trekken was echt heel erg pijnlijk, maar die vrouw beet door en ze was zo kordaat dat hij er in een twee drie uit was. Ze toonde de tand en ik was heel opgelucht. Ondanks dat het wel nog altijd pijn deed was ik heel erg blij dat hij eruit was, nu kon het enkel maar verbeteren. Ik kreeg medicatie mee en betaalde. 1000 KSH (Keniaanse Shilling) dit is nog geen 10 euro om een tand te trekken.

Het ging echt vlotter en beter dan in België dus dat was wel een grote opluchting. Na mijn thuiskomst heb ik wat geslapen. Dan schoolwerk en alles klaarmaken voor morgen, want we hebben break en moeten niet naar school. We gaan met onze ganse groep op safari morgen!!

Vroeg in bed en morgen fris en monter!!


Donderdag 27 februari

Deze morgen vroeg uit de veren zoals gewoonlijk. Maar vandaag is het anders, we vertrekken op safari. Om 7u15 kwamen ze ons al ophalen. Er waren 2 busjes. Ik zit samen met Remie, Soetkin en Nora in een busje. Onderweg zit de sfeer er al goed in, we zijn al benieuwd wat we allemaal gaan zien. Na een lange busrit komen we aan!

We rijden het park binnen met het dak open. We zijn allemaal al heel nieuwsgierig. Jammer dat de chauffeur er in het begin echt doorvloog maar uiteindelijk begonnen we dieren te spotten en dan reed hij wel trager. Het is prachtig, de natuur, de dieren, alles gewoon prachtig. We kunnen er maar niet genoeg van krijgen. Na een uur en een half rijden komen we aan aan de lodges. Een soort tenten die eigenlijk meer op huisjes lijken. We krijgen de sleutel en gaan ons gaan installeren. Super gewoon! Daarna eten we en gaan we terug naar het busje. We vertrekken terug. Nu zien we eindelijk nog een hele hoop andere dieren! Zalig!

De zonsondergang maken we grootste deel mee in het park al rijdend, prachtig!!!

Het avondmaal was heel lekker en we kropen vroeg in bed. Zalig om te slapen in een huisje in een park waar de dieren rond ons lopen. De geluiden waren super zo in slaap gevallen en wakker geworden door enkel krekels, gekko en vogelgeluiden.

We vertrokken terug voor een rit, maar we zagen veel minder dieren dan gisteren. We hoopten nog leeuwen te zien, maar jammer genoeg was dit niet meer het geval. Na de ochtendrit gingen we ontbijten namen we onze spullen en vertrokken terug naar huis. Dit was echt een super ervaring!!!

Olifanten op 5 meter van het busje, zebra's die de weg oversteken vlak naast het busje, een giraf die vanop 10 meter naar je staat te kijken, ongelooflijk!!

's Avonds rustig nagenieten van de belevenis.


Zaterdag 1 maart

Vandaag was het plan om naar een trouwfeest te gaan waarvoor we werden uitgenodigd. We werken eerst allemaal ons schoolwerk af, reflecteren en maken ons intervisie verslag op. Daarna staan we klaar om te vertrekken met de pikipiki. De meisjes van Torhout en Antwerpen waren al onderweg. Toen Ibrahim en Rhama (onze pikipiki mannen) aankwamen kreeg Charlotte plots telefoon. Het trouwfeest is pas morgen!
Dit was echt hilarisch. Dan maar iets gaan drinken in Junktion en wachten op de meisjes en hun verhaal te horen.

We zijn dan terug naar huis gegaan en nog verder gewerkt voor school.


Zondag 2 maart

Vandaag hebben we de hele dag voor school gewerkt. Ik was vroeg op en ik hoorde de aapjes in de bomen slingeren hier naast onze tuin. Ik was zo nieuwsgierig of ze zouden komen en gooide wat stukken brood bij een boompje zo'n 3 meter van mij.
Ik werk verder en hoor veel geruis, maar geen apen te zien. Plots zie ik wel een eekhoorn dichterbij sluipen. Ik mag echt niet bewegen want dan springt hij terug weg, grappig om te zien. Hij klimt via een cactusboom naar beneden en plots springt hij naar een stukje brood en loopt weer weg. Zalig die diertjes hier allemaal!
Dan is Nora wakker en komt ze naar buiten. We praten wat en op een gegeven moment komt er een grote aap op zij gemakske brood op eten in onze tuin. Zalig gewoon!

Plots waren ook Charlotte en Jolien wakker, zij gaven nog wat brood en er kwam nog een klein aapje ook. Nora en ik gingen ondertussen om boodschappen naar Chanderana. Nadat we terug kwamen nog wat schoolwerk en daarna naar bed.

Lala salama