Week 3

Woensdag 19 februari

Ik voel me vandaag stukken beter, gelukkig maar, de medicatie en de rust heeft goed gewerkt! We vertrekken op het gemak naar school. Iedereen is heel gelukkig dat ik terug ben, sommige leerkrachten komen zelfs tot aan mijn klas om te vragen hoe het met mij is. Ongelooflijk die bezorgdheid.

De examens gaan vandaag verder. Ik help met de kinderen die het moeilijk hebben en met het voorlezen van de vragen. Dit gaat zo de hele voormiddag.

Na de middag gaan we op bezoek in de scholen van Hanne, Zoë, Eline en Barbara. We krijgen weer heel wat indrukken. Vooral over de verhalen van Zoë over haar school. De klaslokalen zijn groot, maar de beton zit vol putten, er wordt weinig of geen les gegeven omdat de leerkrachten alweer een hele tijd niet betaald werden. Er is heel wat aan de hand. Het is een gouvernementele school.

De gebouwen van Bright Angels waar Eline en Barbara les geven, laten ook een diepe indruk na. De klaslokalen zijn gewoon gescheiden van houten wanden en je kan gewoon alles van in de andere klassen horen. De klassen zijn heel klein en de kinderen zitten op elkaar. Echt triestig om te zien. Barbara en Eline zijn net begonnen met de buitenkant te vernieuwen. Ze gaan de buitenkant herschilderen en tekenden al een olifant en giraf op de muren.

Het bezoek aan de tailoring school waar Hanne lesgeeft laat dan weer kriebeltjes in mij los. Zelf zou ik onmiddellijk achter een naaimachine willen kruipen. ze krijgen les om kleren te leren maken. Het is een hele kleine school, maar er wordt duidelijk hard gewerkt.

Na de bezoeken gaan we naar huis. Ik ga om boodschappen met Remie en Soetkin. Als we terug aankomen thuis zijn Hanne en Zoë er nog. We bespreken de bezoeken die we willen doen en leggen alles vast.

We praten wat na over de bezoeken. Na de vele indrukken eten we samen en werken we nog wat voor school.

Daarna terug naar bed weer een dagje voorbij, de tijd vliegt hier echt voorbij.

Donderdag 20 februari

Op donderdag zijn de examens voorbij, er wordt nu verbeterd en de punten worden geteld, ik doe een aantal spelletjes met de kindjes omdat ze geen les krijgen vandaag. In de break probeer ik met de KG’s (kleuterklassen) om een spelletje te doen met de frisbee die ik mee heb. Jammer genoeg lukt het niet zoals ik wil, ze zijn allemaal zo gek van dat oranje ronde ding dat ze het allemaal willen hebben. Het resultaat is dan ook iedere keer dat er een bergje kindjes op de frisbee ligt nadat ik of iemand anders deze gegooid heeft.

Het gooien van de frisbee lukt hen al wel vlot, al moet ik nog wat helpen met uitleggen. De kindjes zijn super enthousiast. Heel leuk om zo mee te spelen. Ik ben van plan om morgen er meer dan 1 mee te brengen, zo gaat het vlotter.

In de namiddag wordt in mijn klas geslapen, maar vandaag ook in de klas van Nora (Class 1) morgen is het interscholensport en daarom mogen zij ook slapen.

Thuis maak ik nog heel wat charts om aan de muren te hangen. Ik teken, schilder en schrijf de hele namiddag tot de avond. Na het eten doe ik ook nog verder.

Het is dan snel weer laat als ik in mijn bed kruipt.

Tot morgen!

Vrijdag 21 februari

Vandaag komen we aan in school. Ik heb al de dingen mee die ik gisteren gemaakt heb, sommige moeten wel nog gekleurd zijn, maar de meeste zijn klaar. In school krijg ik onmiddellijk de opdracht om tijdens de sportevenementen een hulpverlener te zijn. Als dat maar goed komt, want bloed en ik zijn niet de beste vrienden.

Ik krijg een heel beperkt hulpverlenerskit. Alleen wat watte, een flesje met wondreinigingsmiddel, spierenzalf en pleisters. Hopelijk gebeuren er geen al te erge dingen.

Voordat de sport begint ga ik naar mijn klas. Het is heel vreemd, maar er zit bijna niemand. Blijkbaar mochten alle KG’s vandaag thuisblijven. Dit werd gisteren heel laat beslist, waardoor ik dit nog niet wist. Weer geen les dus.

Samen met madam Mariam kleur ik de 2 charts die ik gisteren niet meer kon doen. Als de charts klaar zijn hangen we ze ook aan de wanden. De klas ziet er al heel wat beter uit!

Daarna beginnen de sport activiteiten. Eerst blijf ik op de school zelf, daar gaat het volleybal en korfbal door. Eerst volley van de meisjes. Tegen de meisjes van een andere school. Er moeten normaal 5 sets gespeeld worden, maar na 3 sets is het spel gedaan, onze meisjes deden het super want ze wonnen alle 3 de sets. Na de wedstrijd geef ik de meisjes een lepel glucosepoeder. Dit heb ik ook gekregen.

Daarna gaan we naar het veld buiten school, daar zijn de jongens momenteel aan het voetballen. Als we aankomen zijn ze al aan het winnen, dus weer goed nieuws maar dan nu voor de jongens. We supporteren voor de jongens. Ze houden vol en winnen de wedstrijd.

Het is echt heel warm vandaag en nu moeten de meisjes nog een voetbalwedstrijd spelen. Het is een heel leuke wedstrijd om naar te kijken, maar plots doet een meisje haar voet lelijk pijn. Ze ligt op de grond en we lopen er naartoe. Ze heeft haar voet omgeslagen en heeft heel veel pijn. We dragen haar van het veld en er wordt een spray gebruikt tegen de pijn. Ik haal haar een beker water en we doen er wat glucose poeder in. Het gaat na een tijdje al weer beter, gelukkig maar! De meisjes spelen verder en na een lange tijd valt er eindelijk een doelpunt, ja hoor voor onze meisjes!!! Ze zijn super!!

De wedstrijd wordt ook gewonnen door Rescue! Dus iedereen is heel trots. Na de middag is er volley voor de jongens en beide teams moeten ook nog eens korfbal spelen ook.

Het is een toffe dag, maar door het vele zonlicht en warme weer slaan we toch ’s avonds wat rood uit. Maar geen nood, het wordt wel weer bruin ;-)

Deze avond hebben we vergadering met Pascale en alle meisjes die er zijn voor stage. We gaan na de vergadering eten in African Pot. Heel gezellig en vooral heel lekker eten. We doen zelfs een polonaise ter ere van Zoë haar verjaardag. Het was een leuke avond.

Lala salama!

Zaterdag 22 februari

Vandaag is onze eerste uitstap gepland. Het is Zoë haar verjaardag en we gaan met een boot de zonsondergang zien en daarna naar Wasini eiland gaan eten. We vertrekken na een hele voormiddag en stukje namiddag schoolwerk. We moeten eerst een goed uur rijden eer we aan de boot zijn. Het uitzicht is nu al prachtig! We stappen op de boot en de sfeer zit er onmiddellijk goed in. Ik geniet er echt van. We zingen mee met de muzikanten, we zingen zelf liedjes, want Dolly neemt de gitaar ook eens over van de muzikanten. Het is echt heel fijn. Ze openen het zeil en de motor wordt afgelegd. Zalig gewoon die rust. De zon begint te zakken en iedereen wil nog wel eens op de foto. Plots worden we verwittigd dat het zeil weer naar beneden gaat. Nu is het bijna donker.

Als de zon weg is wordt het wel echt heel erg donker, nergens geen verlichting rond ons, dus een prachtige onvoorstelbare mooie sterrenhemel!!

Dit is gewoon onbeschrijfelijk. Hoe meer je kijkt hoe meer sterren ze blijven van overal komen. Dit heb ik nog nooit gezien en kan ik alleen maar vertellen, want dat moet je met eigen ogen zien. Bij ons in België is hier alles veel te klaar daarvoor, zelfs ’s nachts.

Na een tijdje in het donker varen, met nog heel wat ambiance op de boot, stappen we over naar een klein sloepje. Wel wat beangstigend om daar midden de zee in over te stappen. We varen naar het eiland in het donker. Het is prachtig om die sterren hemel vanuit zo’n klein bootje te zien. Ongelooflijk gewoon. We komen aan. We moeten uit het bootje, dus we stappen uit (in het water) en daarna naar de plaats waar we gaan eten.

WAAW dit is prachtig, er staat een lange tafel gedekt en er is alleen kaarsverlichting. Verder zien we niets. Het dak van waar we zitten, maar er zijn geen muren. Het is ongelooflijk. Je hoort de zee, maar als je de boot wil zien lukt dit niet, het is veel te donker, dus de andere meisjes die op komst zijn zien we nog niet. We horen ze plots wel.

Daarna eten we vis, krab, reuzengarnalen, rijst, chapati, het is echt ongelooflijk lekker. Hiervan geniet ik echt. De rust, stilte, goed gezelschap, leuke verhalen, …

Een prachtige avond, meer kan ik er niet over kwijt.

Na de terugrit roept mijn bedje wel, want het was echt een zalige namiddag en avond, maar nu ben ik echt moe!

Slaapzacht!!!

Zondag 23 februari

Deze morgen ging ik om boodschappen met Charles, hij ging mee omdat we best niet alleen gaan en de andere meisjes slapen nog. Na de boodschappen begin ik met mijn schoolwerk.

Rond de middag gaan we naar de 40thieves om afscheid te nemen van Pascale. Ze vertrekt morgen terug naar België. Het zal vreemd doen om haar niet meer tegen te komen en om nu via mail of skype raad te moeten vragen!

Maar ze maakte ons hier al heel goed wegwijs! Dank je wel daarvoor Pascale!!

We gaan rond 15u terug naar huis en werken nog wat voor school.

Daarna vroeg naar bed, want morgen is het weer vroeg dag!

Lala salama!