Week 8 - fascinerende week

Maandag en dinsdag waren deze week weer gewone schooldagen. Heel wat activiteiten geven, met vooral herhaling want volgende week zijn het examens!

Op maandag begon ik de week over pests dit omvat insecten en allerlei andere kleine diertjes. Ik liet hen een spin observeren een rups en een mier. Daarna mochten ze in plasticine de diertjes maken. De kinderen vonden dit natuurlijk heel fijn en er zaten een prachtige exemplaren tussen!

Huiswerk in schriftjes schrijven gebeurt ook elke dag.

 Na de wiskunde les met materialen en hoeveelheden moesten ze als huiswerk de hoeveelheid aankruisen zie hierboven...

Op dinsdag voor de middag gaan we op stap, naar het voetbalveld. Ik geef deze week heel de week les over de kleine diertjes; spinnen, sprinkhanen, mieren, milliped, ... Het doel is kleine diertjes gaan zoeken op het veld en op de weg naar het veld. De kinderen lopen mooi in een rijtje achter elkaar tot we aan het voetbalveld komen, de sfeer zit er goed in, ze zijn echt enthousiast! De mensen die rond het veld wonen en rond school kijken enorm op als ze ons zien langskomen.

 Sprinkhanen vinden we heel veel en kunnen ze ook heel goed vangen!!!

 Daarna volgen de mieren...

Woensdag:
Elke dag beginnen we met de weeklijn juist te zetten! Vandaag was Samuel aan de beurt, hij weet het ook al heel goed welke dag het is!!

Regelmatig liedjes zingen en tussendoortjes doen vinden de kinderen heel erg fijn!

Madam Jacinta en Madam Mariam geven zelf ook nog les, anders vervelen ze zich snel! Ze beginnen echt wel te werken weg van de tafels, hier een voorbeeldje, de kinderen mogen allemaal komen kijken naar de charts en de tekeningen bekijken. De kinderen vinden dit wel heel leuk!

De herhaling van de getallen wil ik in een wiskundeles graag betekenis geven door groepjes te maken en ook verschillende materialen te gebruiken. We vergelijken de hoeveelheden materialen met de hoeveelheden kinderen in de verschillende groepjes. De kinderen deden dit heel goed en vonden dit echt super! Ik ook natuurlijk, de gezichten van de kindjes zijn super om te zien en ze doen heel goed hun best ook!

Op woensdag ga ik in de namiddag met Dolly en Zoë naar Kwale naar de dovenschool. In functie van mijn bachelorproef ging ik naar Kwale om informatie te vragen over kinderen met speciale noden. Hoe deze kinderen rechten hebben en ook mogelijkheden krijgen hier in Kenia. Dit bezoek was echt heel indrukwekkend, fantastisch maar ergens ook heel schrijnend...

De aankomst was heel indrukwekkend, heel wat kinderen stonden aan de eetzaal naar ons te kijken. Ze begonnen contact te maken door middel van gebarentaal. Op dat moment voelde ik mij ongemakkelijk omdat ik niet kon praten met hen. Zij hebben hun eigen taal en kunnen communiceren, maar ik kan dit niet met hen omdat ik hun manier van communiceren niet beheers. Dat is wel heel jammer, maar uiteindelijk kan ik via het alfabet die op de muren geschilderd staat wel vertellen hoe ik heet. Sommige (de ouderen onder hen) doen dit daarna ook. Dit is wel heel fijn.

Dit is Mary een meisje die doof geboren is. Ze heeft blauwe ogen en een klein beetje wit haar. Haar zus heeft 1 blauw en 1 bruin oog en ook een witte pluk haar. Zij is ook doof geboren. Hun papa is ook doof, maar hun mama niet. Deze meisjes zitten hier op school. Hun gekleurde ogen wijzen niet op blindheid, maar op een bepaald syndroom. 

Eerlijk gezegd doet het heel vreemd om deze kinderen te zien, blauwe ogen bij deze mensen zijn heel uitzonderlijk.

Na het bezoek aan deze school in Kwale ben ik heel wat informatie rijker. Wat me wel droevig maakt is het feit dat deze kinderen hier soms 9 maanden aan een stuk verblijven zonder een familielid over de vloer te krijgen. Dit is hard voor deze kinderen. Dit gebeurd vaak omdat de ouders van deze kinderen beschaamd zijn voor het feit dat hun kind doof of blind is. Ook vertelt de headteacher mij dat dit hoofdzakelijk voorkomt bij mensen die welstellender zijn, die een hoge functie bekleden. Zoals bankiers, advocaten, ...

Wat mij dan wel weer blij maakt is dat deze school echt de kinderen kansen geeft! De kinderen krijgen via sponsors kansen om een goed leven uit te bouwen. Wel is het voor dove kinderen moeilijker om hogere studies te volgen omdat er geen aangepaste programma's zijn of hulpmiddelen voor deze studenten. Blinde studenten hebben dan wel meer kansen omdat deze hulp krijgen van de overheid. Er bestaat Braille en er zijn ook mensen die hen bijstaan tijdens de studies.

Wel is het voor mij al een heel goeie ervaring om te merken dat hier echt wel scholen zijn voor kinderen met specialen noden. Deze kinderen worden niet meer zomaar aan hun lot overgelaten. Soms worden ze nog 'verstopt' uit schaamte en door gedachtengangen dat dit door straffen van God komt. Maar dit is duidelijk al heel wat verbeterd!

Op donderdag werden we opnieuw wakker met heel mooi weer... Typisch Belgisch... Om ons toch maar even terug te laten denken hoeveel we dat missen he ;-) Gietende regen pfff wachten om naar school te vertrekken dus. Regenjassen bovengehaald, want vandaag toch echt wel nodig!

In school geef ik weer les zoals gewoonlijk, vandaag geef ik onder andere een les Engels, 3-letterwoorden lezen en schrijven. Ik ben dit ondertussen al heel goed gewoon hoor, maar het blijft toch aanpassen. Telkens nieuwe manieren vinden om deze lessen op een speelse manier aan te pakken. De kinderen amuseren zich in ieder geval. De les vandaag ging over 3 letter woorden met de e. Bed, leg, web, egg, ... Op het bord staat de opdracht voor in hun schriftjes.

 In de speeltijd regent het opnieuw, dan blijven we maar binnen in de klas en spelen we hier natuurlijk, want speeltijd is altijd wel even ontspanning. Nu is het nog leuker, ze kunnen spelen met de sportmaterialen.

Op vrijdag onderzoeken we hoe een milliped eruit ziet. Maar ik ging ook dieper in op de gevoelens die deze diertjes teweegbrengen. Madam Mariam is verschrikkelijk bang van deze diertjes. Ze liep weg uit de klas toen ik de pot binnenbracht! Gek om te zien dat ze er bang van is, maar dat heeft natuurlijk ook effect op de kinderen! De diertjes zaten in een doos en dat scheelde gelukkig veel.
De kinderen keken enorm naar de dieren en konden ook heel wat eigenschappen ervan opnoemen. De kleuren, de vele pootjes, maar oogjes, een neus en een mond vonden we niet.

 De grond van de pot was bezaaid met wat zand, daar konden de kinderen heel goed waarnemen hoe de diertjes vooruit gingen. Ze zagen de vele pootjes bewegen en het zand ging ervan opzij. Dit vonden ze heel erg leuk om te zien. Er waren wel heel wat kinderen die niet te dicht bij de pot durfden komen. Ik vertelde hen dat ze geen schrik moesten hebben omdat de diertjes in een pot zaten en niets konden doen. De meeste van hen werden daardoor wel meer op hun gemak gesteld. Eentje van hen wilde zelfs helpen om de diertjes weer vrij te laten.

 Ik gaf ook een wiskundeles: de kinderen moeten al leren sommetjes maken. Ik probeerde dit aan de hand van houten blokjes te doen. De kinderen kregen een opdrachtje op het bord: 2+1= en daarbij moesten ze de houten blokjes juist leggen in hoeveelheid bij tekens. Dit lukte vrij goed voor de eerste keer. De vorige les bij madam Mariam moesten ze gewoon bolletjes tekenen bij de oefeningen. Daar zag ik dat de kinderen dit wel al een beetje kunnen, maar het moeilijke is dat sommige de cijfers echt nog niet genoeg kennen. Daardoor tellen ze ook hun bolletjes niet en tekenen ze maar wat. Door met de houten blokjes te werken moeten ze wel de blokjes tellen.

 Op het einde van de les maak ik samen met de kinderen een houten huisje ze mogen allemaal hun blokjes komen brengen en daarmee een houten huisje maken. Dit was voor hen echt fun.Ik wees hen erop dat ze ook voor een deurtje en een dak moeten zorgen anders kan ik niet in mijn huisje binnen en word ik nat.

Na de speeltijd is er sport. Op dat moment komt Zoë langs in alle klassen om afscheid te nemen. Ze bracht voor elke klas een lekkere cake mee! Wat hebben ze gesmuld!!

Ondertussen waren de oudste leerlingen en leerkrachten aan het voetballen. Kleine wedstrijdjes tegen elkaar.

Na de middag vieren we Zoë's afscheid met de leerkrachten en krijgt ze een kleine attentie van het schoolteam.

Daarna ga ik samen met Nora en madam Mariam op bezoek bij Salim. Hij toont ons de weg (minstens 20 minuten wandelen). Zijn mama is heel erg vriendelijk en Salim toch een beetje beschaamd (zoals altijd). De mama van Salim verkoopt kleine voedingswaren aan haar huis. 

Op de terugweg vlak aan school zien we dit jongentje spelen met zelfgemaakt speelgoed!

Op zondag nemen we helaas afscheid van de meisjes van Antwerpen: Hanne en Zoë. We zullen hen hier ook hard missen! Op maandag vertrekken ze richting huis. Aangezien ze ergens anders verblijven kunnen we ze jammer genoeg niet uitzwaaien op maandag morgen... Tot als we weer thuis zijn dames!!